De Karavaan die elke zomer haar tenten in Schagen opzet brengt een aparte sfeer met zich mee. De sfeer van ongedwongenheid, vakantiegevoel, clownsacts, relativering van de routine. Zelf mocht ik in de jongste editie op een avond ‘biebdaten’. Probiblio (dat zijn de samenwerkende bibliotheken uit de Noordkop) had een soort Pipo-wagen op de Markt staan temidden van de tenten en platforms van De Karavaan en elke avond was er een regionaal (bekend) schrijver ingehuurd. Mijn beurt was op vrijdag 8 augustus j.l. Van biebdaten had ik me voorgesteld dat het publiek via een laptop of ander modern communicatiemiddel in contact zou treden met de schrijver-van-de-avond. Vragen stellen, commentaar leveren, afspraakjes maken… Het lag ietsje anders. Een cabaretière sprak op ludieke wijze het publiek dat over de Markt zwierf aan en lokte ze mee naar de Probiblio-wagen. Gewoon voor een praatje met ‘de schrijver’.
Het was leuk. Ik heb veel praatjes gemaakt. En de cabaretière was dolkomisch. Alleen schoot in het geval van ondergetekende de organisatie in zoverre zijn doel voorbij, dat Kees Kager in Schagen en omgeving al tamelijk bekend is. En als mensen mij als persoon niet kenden, dan waren ze wel bekend met mijn debuut ‘Het Zwanenwater’. Toch ook op deze avond weer nieuwe mensen ontmoet, leuke gesprekken gehad. Als ik boeken had meegenomen, dan had ik er ook nog een aantal kunnen verkopen. Nu moest ik mensen verwijzen naar de boekhandel. Want het wordt nog steeds verkocht. Trouwens, het wordt ook geleend. Dat begreep ik op deze avond wel van de medewerkers van de bibliotheken. Mijn boek wordt in Noord-Holland heel veel uitgeleend. Het wordt continu aangevraagd. Zulke geluiden doen een mens goed.
Het zomeravondsfeertje moest op deze winderige vrijdag trouwens komen van de salsa-workshop tegenover mijn Probiblio-wagen. De ritmische bewegingen en de vrolijke muziek trokken veel publiek. Het was gezellig én we waren er!
De Koorzangers Vrouwenhandel, drugstransport en gedwongen prostitutie behoren niet tot het vocabulaire van Gerard Dekker, een brave docent in het middelbaar beroepsonderwijs. Voor zijn ontspanning zingt hij in een koor, zoals veel van zijn collega’s en vrienden. Het koorleven biedt hem een welkome afleiding van de probleemjongeren waar hij overdag mee te maken heeft. Maar met de komst van een jonge sopraan verdwijnt de ontspanning algauw, als blijkt dat zijn lastige pupil Pita haar gewetenloze loverboy is. Lees verder...
Het was een zomervakantie met een hoofdletter M. Huh? Zomer is toch met een hoofdletter Z? Nee, de zomervakantie had bij ons een M. Oh, hij bedoelt de M van Maladiven of van het Meer van Genève of van de Mediterranee? Niks hoor, het was de zomer van de Meniscus. Schrikt U niet. Het was niet de Meniscus van de Zoon en ook niet van de Vader. Met de mannen was alles kits. Het was de Meniscus van de Moeder. Minder erg, hoor ik U roepen. Maar dat kunt U niet Menen. Wij doopten de Mams van het huis vanwege de toestand Maria Menisca.
Ooit kreeg Oidipous een raadsel op van de sfinx toen hij Thebe binnen wilde. ’s Ochtends is het viervoetig, ’s middags tweevoetig en ’s avonds is het drievoetig. Het is het enige schepsel dat wisselt in het aantal voeten dat het heeft. Maar wanneer het de meeste voeten heeft is zijn snelheid het geringst.
Oidipous lachte toen hij het raadsel hoorde. Dat is de mens, zei hij. De mens die in de morgen van zijn leven, als hij nog kind is, op twee handen en twee voeten rondkruipt. In de middag van zijn leven, als hij volwassen is, loopt hij op twee voeten en in de avond van zijn leven, als hij oud geworden is, heeft hij steun nodig en is een wandelstok zijn derde voet.
Maria Menisca begon de vakantie strompelend op twee voeten. Midden in de vakantie werd ze geopereerd in de Lairessekliniek te Amsterdam. In de paar weken die volgden liep ze op vier voeten, twee van haarzelf en twee van Welzorg. Van de twee krukken kon er na verloop van tijd
eentje aan de kant. Toen tikte ze rond op drie voeten. In de laatste week van de vakantie ging het steeds beter. Ze kon weer op twee eigen benen staan. Fantastisch! Precies op tijd genezen om weer gezond aan het werk te kunnen.
Dus dat was het? Vergist U zich niet. Valkkoog-sur-Mer is een heel mooie badplaats. Behalve de luxe van een vijfsterrenhotel was er een heerlijk zonovergoten terras. En als het eens een dagje geen zonnestralen goot maar regendruppels, dan stapten we gewoon door de tuindeuren naar binnen. De Vader schoot naar zijn schrijftafel. De Zoon vermaakte zich met voorname jeugdliteratu… sorry, met zijn playstation. Maria kon weer even languit op de bank met een kussen onder Menisca. De Dochters verdienden schatten in de Schager horeca.
Vreemd genoeg was het geen goedkope vakantie. De Zoon had bar veel tijd om de sites van Nike, Adidas, Asics, Puma, Reebok en ga nog maar even door te bekijken. Kijk pap, deze zijn tof. En hoe vind je dit shirtje? O ja, ik moet ook nog nieuwe scheenbeschermers. En op de laatste training ben ik mijn SRC-broek kwijt geraakt in de kleedkamer… We hebben afgesproken dat hij een heel jaar doet met de nieuwe veldvoetbal-schoenen, de nieuwe zaalschoenen en de nieuwe gewone schoenen. Mochten ze binnen het jaar alweer te klein zijn, dan kopen we geen nieuwe schoenen maar dan kopen we een scherpe zaag. Kunnen ze later ook niet van hem zeggen dat hij zulke lange tenen heeft.
