We stonden voor de etalage van een boekhandel in Praag. Mijn zoon riep: “Kijk pap, daar ligt Het Zwanenwater. Ik wist niet dat het nu ook al in het Tsjechisch vertaald is…” Lachen. Later die dag liepen we langs het geboortehuis van Franz Kafka. Ik riep alsof ik een bekende zag: “Hai Franz!” Mijn zoon vroeg: “Wie was dat, pap?” En zo hielden wij elkaar scherp daar in het voormalig Oostblok. Waar wij overigens zwaar onder de indruk raakten van een stad als Praag. Zo mooi, zo ontzettend mooi. Over de rivier de Moldau voeren wij met een groot gezelschap per boot op de stad aan. We legden na de nodige bruggen gepasseerd te zijn aan bij de Koningsbrug, de allermooiste uit de serie. Vervolgens ging eenieder van de boot en op in de massa. Het centrum van Praag… ogen te kort. Qua stijl, qua schoonheid, qua sfeer de binnenstad van Amsterdam, maar dan in een veelvoud. Die stad is een museum op zichzelf.
Toen ons reisgezelschap er eenmaal lucht van kreeg dat er een schrijver in de groep zat was het gedaan met de rust. Ik moest vrijwel alle leden van de Topo-Aktief-tour uitmeten hoe schrijven gaat, of ik exemplaren bij me had (”Jazeker!” “Leuk, ik wil hem kopen.”), of ik al met een tweede boek bezig ben. Ik had niet genoeg boeken bij me, maar wel voor iedereen het promotiekaartje van Het Zwanenwater. Meerderen beloofden me dat ze het boek thuis in Haarlem, Utrecht, Leiden, Zevenaar in de boekhandel zouden bestellen. Men hoort wel eens spreken over de R in de maand. Voor mij bestaat er een periode met de PR in de maand. Dat is de zomervakantie: juli en augustus.
Het onderwijs wordt vooral in de zomer door heel Nederland gezien als de favoriete beroepssector. Die lange vakantie… En ze worden er nog voor betaald ook. Troost u, Nederland. Ondergetekende werkt in de zomervakantie harder dan in de andere jaargetijden. Voor het schrijfwerk moet ik het namelijk juist hebben van die vakantie. O mensen, wat heb ik weer zitten genieten voor die PC. Drie weken duurde alles bijeen de Tsjechische trip. Daarnaast mocht ik van vrouw en kinderen vier weken werken aan de opvolger van Het Zwanenwater. Het wordt prachtig. Ik verklap nog niks. Er waren dagen dat ik ’s avonds laat bijna gebroken van mijn bureaustoel afkwam. Dan kon ik gewoon niet stoppen. Het wordt geen thriller, geen deel 2 van Het Zwanenwater, zal ik maar zeggen. Het wordt een roman. Met een prachtig onderwerp met meerdere verhaallijnen erin. Eén daarvan is wel degelijk ook spannend. Maar nogmaals, geen thriller, geen drugs, geen moorden. Het liefst maakte ik het boek zo gauw mogelijk af. Vindt u ook niet dat de zomervakantie voor onderwijzend personeel best wat langer mag?
De Koorzangers Vrouwenhandel, drugstransport en gedwongen prostitutie behoren niet tot het vocabulaire van Gerard Dekker, een brave docent in het middelbaar beroepsonderwijs. Voor zijn ontspanning zingt hij in een koor, zoals veel van zijn collega’s en vrienden. Het koorleven biedt hem een welkome afleiding van de probleemjongeren waar hij overdag mee te maken heeft. Maar met de komst van een jonge sopraan verdwijnt de ontspanning algauw, als blijkt dat zijn lastige pupil Pita haar gewetenloze loverboy is. Lees verder...
