Kees Kager

Mijn vader vroeg of ik deze keer zijn stukkie wilde maken. Hij had geen tijd. Druk met van alles. Open Dag op zijn school. Nieuwe achterflap maken voor zijn boek. Er was goed nieuws van de uitgever. Er komt een derde druk van Het Zwanenwater. Mijn vader helemaal uit zijn dak. En deze zaterdag kon hij niet coachen. Hij moest boodschappen doen en twee teilen soep maken en zo. Want zondag kwam de familie Kager bij ons in Valkkoog om oma d’r verjaardag te vieren. Oma Kager woont eigenlijk op een kamertje in De Bron, maar daar kan de familie niet in. Tenminste niet allemaal tegelijk, want dat zijn er een stuk of vijftig, zestig. En ze wilden per se allemaal tegelijk. Ze wilden liedjes zingen voor oma. Een vreemde, arme snuiter. En Droomland en meer van dat vaags.

Dus moest ik afgelopen weekend zonder mijn vader te voetballen. Jammer. Het is altijd gezellig samen. In de auto is hij soms een beetje vermoeiend. Maar ik luister gewoon niet als hij vertelt hoe ik moet voetballen. Dat weet ik zelf wel. We moesten in Sint Pancras, ergens bij Alkmaar. Tot nu toe alles gewonnen en uitgerekend deze keer zonder pa verloren we. Nou, dat moest ik horen toen ik terugkwam.
“Dat jij nog thuis durft te komen, als je met 0-4 ros hebt gehad!” was het meteen toen ik de uitslag vertelde. Mijn vader is meestal vlot met zijn commentaar. Maar ja, ik moest hem gelijk geven. Het was een rot uitslag.

Vorige week reed pa Kees me op een middag naar de training van tennis. Ja, dat doe ik ook. Maar voetbal is mijn hoofdsport, hoor. Dat moest ik mijn vader wel beloven. Anders kreeg ik ruzie met hem. We reden van Valkkoog naar Schagen. Toen we vlakbij zwembad De Wiel waren kwam vanaf die kant een auto door de binnenbocht gescheurd… hard!, hard!… we schrokken er allebei van. Ik zei: “Nou pap, als we twee tellen eerder van huis waren gegaan, dan hadden we nu in de prak gelegen.”
Mijn vader bromde nog wat over BMW en aso, maar dat volgde ik niet helemaal.

Verder heb ik weinig nieuws te melden. Tenminste, niet over SRC. Wat wel leuk was, mijn meester begon laatst over een Nationale Gedichtendag. En daarom wou hij een gedicht voorlezen. Het ging zo:

Tsjilp, tsjilp, tsjilp
Tsjilp, tsjilp
………………..
Tsjilp
Tsjilp, tsjilp, tsjilp.

Toen hij klaar was, was het eerst even stil in de kring. Meester wilde reacties. Toen vroeg ik of hij hem ook met een kikker kende. Meteen was ik bang dat ik naar de gang moest. Maar dat viel mee. Hij kon wel om mijn grapje lachen. Nou, dat was het. Tot de volgende keer, als mijn vader het druk heeft.

-Timon Kager-

Afgelopen week kwam er een prachtig bericht binnen van Uitgeverij Gopher. Jitske Kingma van de uitgeverij liet weten dat men met de voorbereidingen voor een derde druk van Het Zwanenwater is gestart. Bij Gopher was men door de voorraad heen. En omdat de vraag naar het boek continu doorloopt vond men een derde druk een verantwoorde investering.
Er volgde onmiddellijk druk email-verkeer over wijzigingen van voorplaat en achterflap. Uitgever én auteur hebben uiteraard alle belang bij een voorkant die de blikken van kandidaat-kopers vangt. Dus zal er bij de nieuwe druk vermoedelijk een balk over de voorplaat komen met de tekst ‘Derde druk…!!!’ Wie zo’n kreet op zijn boek kan zetten die heeft een verkoopargument, zo leerde ik terstond. Maar in wezen blijft de voorplaat van Het Zwanenwater intact. Het was en het blijft de afbeelding van het gelijknamige schilderij van kunstenares Miep van Riessen.
De achterflap wordt wel heel anders. Er komt een speelsere foto. De oorspronkelijke foto vond ik teveel weg hebben van een staatsieportret. De tekst die volgt valt uiteen in twee blokken. Een korte samenvatting van het verhaal. En een greep uit de reacties van pers en lezers. De schets van de inhoud is eenvoudiger en strakker geworden. Beslist sterker. En bij een derde druk kunnen reacties op het boek ‘gebruikt’ worden op de achterflap. Het was niet eens simpel om uit honderden reacties een klein aantal te kiezen dat de nieuwe achterflap zou mogen sieren. Het gaat om de volgende quotes.

De pers over debuutroman Het Zwanenwater van Kees Kager:

- Kager, zelf leraar, zet de moeilijke verhoudingen op school mooi neer en brengt regelmatig humor in. (Crimezone)
- Ik heb Het Zwanenwater aan de Turkse Rivièra in één adem uitgelezen. Ik vond het werkelijk fantastisch! (Schager Weekblad)
- Ik vond het een mooi verhaal, goed geschreven ook. (NRC Handelsblad)
- Jong en oud, hoog en laag opgeleid, het boek spreekt een breed publiek aan. (Noordhollands Dagblad)

Reacties van lezers via www.keeskager.nl:

- Die beeldende schrijfstijl, wat knap!
- Op zijn minst literair niveau, maar bovenal een lekker spannend boek.
- Tijden niet zo gelachen.
- Het meest heb ik genoten van de mooie, erotische scènes.

Uiteraard gaan Gopher en ikzelf een nieuw promotie-offensief inzetten. Zodra de derde druk uit is zal er een persbericht uitgaan naar vele kranten en weekbladen die al eerder over Het Zwanenwater publiceerden. Heel mooi is ook dat de boekhandel door heel Nederland mijn boek voortaan kan bestellen bij het Centraal Boekhuis. Daartoe heeft Gopher een contract met deze groothandelsorganisatie gesloten. Het succes van een Derde Druk … !!! van Het Zwanenwater en de extra aandacht in de pers geven de verkoop van mijn romandebuut hopenlijk een stimulans. De verwachtingen bij Uitgeverij Gopher zijn hooggespannen…